header lines

Waanzinnig gezellig

Ik vind het niet meer gezellig mam…
Wat is er jongen?…
Nou…sta ik ergens einde van de vrijdagmiddag in een gezellige kroeg in het centrum van de stad te praten met…ik dacht leuke mensen…merk ik dat de gezelligheid zo is veranderd.

“Hoi ik ben Dave. Wie ben jij? Ik ben Chantal…”en je kent het wel dat gekeuvel over koetjes en kalfjes in de kroeg.
Plotseling werd mijn leuke gesprek met Chantal verstoord door 2 bliepjes van haar mobiele telefoon…berichtje via Facebook…haar aandacht gaat direct naar de inhoud van de belangrijke melding. De kat van haar tante heeft 2 jonkies gekregen…of ze het berichtje even wil liken…
Ik sta geduldig te wachten tot dit ritueel van lezen en liken voorbij is en ga weer verder met het gesprek. Nog geen 2 minuten later…bliep bliep…haar telefoon trilt en ik van binnen ook… Haar aandacht verdwijnt weer naar de telefoon.
Ik besluit aan te geven dat ik even naar het toilet ga. Dat is OK zegt Chantal en ze verdwijnt weer in haar smartphone…
Pffff…Ik besluit na mijn gedwongen toiletbezoek afscheid te nemen van Chantal en ga de straat weer op.

Ik besluit nog een afzakkertje te doen bij een vriend van mij. Ik bel hem op…hij zegt: “tof dat je even langskomt… ik ben thuis. Ik heb wel visite, maar je bent altijd welkom.” Kijk daar heb je vrienden voor.
Aangekomen bij mijn vriend zitten er nog 2 voor mij tot dan toe onbekende vrienden van hem en een vriendin op de bank. Ik stel mezelf netjes aan hen voor en ga naast mijn vriend zitten. Er staat gezellige muziek van André Hazes op en ik denk meteen…dit is de juiste sfeer die ik nodig heb. Heerlijk koud pilsje erbij en mijn avond kan niet meer kapot…althans dat zou je zeggen…
Na het verkrijgen van het koude pilsje is ook de aandacht van de aanwezige personen in het huis van mijn vriend, inclusief mijn vriend zelf, verdwenen en staren zij ieder naar hun eigen mobiele telefoon. Druk swypend zijn ze, in hun eigen mobiele wereld, en is het alleen André die samen met mij in gedachte het liedje ”in een discotheek…” zingt. Na ongeveer een half uurtje dit tafereel te hebben mogen aanschouwen zonder dat iemand echt aandacht voor een ander heeft gehad, buiten hun eigen smartphone, lieg ik dat ik moe ben en ga ik naar huis toe.

Thuis aangekomen zit mijn vrouw nog achter haar laptop te werken en liggen de kinderen net op bed. Ik ga ze nog gauw een kus geven, maar opkijkend vanaf hun iPad kan er net een halve kus vanaf en zeggen ze beide vrijwel gelijk in koor…”jaahaa…we gaan zo slapen”.
Weer terug beneden vraag ik mijn vrouw hoe haar dag tot dusver is verlopen, maar die vraag komt ook pas na de 2e keer aan.…

Dus daarom besloot ik jou maar even te bellen Mam…
Sorry jongen de herhaling van Temptation Island begint nu, dus als we later even kunnen bellen of Whatsappen, dan hebben we het er dan wel over.

Waanzinnig gezellig zeg die nieuwe mobiele wereld….!!!

Met creatieve groet,

 

One of the Boys with Brains

Naar overzicht